KEES VAN DER SPEK: „Ik zocht naar één oplichter. En ik vond bedrog waar het hele land aan meedoet”

Het begon allemaal met een brief aan Oplichters Aangepakt. Eén van de tientallen die we wekelijks ontvangen.

„Meneer Kees van der Spek. Ik ben 58. Iemand heeft mijn geld zo weggenomen dat ik nog steeds niet begrijp hoe. De politie zegt: er is geen sprake van een misdrijf. De bank zegt: alles is volgens contract. Maar er is minder geld. Alstublieft, kom langs”. Maria.

Ik reageer niet op elke brief. Maar „geen misdrijf, maar wel minder geld” is precies het spoor dat ik al twintig jaar volg. Het perfecte bedrog is het bedrog waar geen wetsartikel voor bestaat. Ik dacht dat ik op weg was om één schuldige te zoeken. Ik had het mis.

Scène 1. De keuken van Maria. Eén slachtoffer. Voorlopig nog één

Maria pakt een map. 20.000 euro – het spaargeld van haar hele leven. Een „betrouwbare spaardeposito bij ING Bank”, twee jaar geleden. Ze legt er een kassabon van de supermarkt naast.

Maria: „Hier is mijn winkelmandje. Elke week hetzelfde: brood, melk, eieren, koffie, groenten. Vier jaar geleden rekende ik bij de kassa ongeveer 60 euro af. Vorige maand was dat ruim 80 euro. Dezelfde winkel, niets extra's. En toen realiseerde ik me, meneer Van der Spek: er staat nog steeds hetzelfde bedrag op mijn rekening. Maar het mandje dat ik ermee koop is kleiner. Het getal is niet veranderd, maar ik loop armer weg bij de kassa”.

Ik kijk naar het afschrift. Met de cijfers is alles „in orde”. Het bedrag is zelfs gegroeid. En dat is juist wat me argwanend maakt: de gevaarlijkste vorm van bedrog is die waarbij het slachtoffer het gevoel heeft dat alles in orde is.

Op dat moment dacht ik nog dat ik naar een specifieke schuldige zocht. Eén bank, één adviseur. Zoals altijd in mijn onderzoeken: waar een slachtoffer is, is ook een dader. Ik had het mis.

Scène 2. Een telefoontje naar een econoom – en de eerste scheur in mijn theorie

Direct in het bijzijn van Maria, op de luidspreker.

Econoom: „Wat is de rente op de spaardeposito?”

Van der Spek: „Bij ING 1,25% per jaar”.

Econoom: „De prijsstijgingen in dezelfde periode?”

Van der Spek: „Ongeveer 4%”.

Econoom: „Dus elk jaar verliest haar geld ongeveer 3%?”

Van der Spek: „Precies. Formeel staat ze in de plus. In werkelijkheid wordt ze elke dag armer. Wie doet dit? Geef me een naam. De naam van de bank, de achternaam, naar wie moet ik zoeken”.

Econoom: „Dat is juist het punt, meneer Van der Spek. Er is niemand om te zoeken. Dit is hoe bijna alle spaardeposito's in het land werken. Dit is niet één bank. Dit is het systeem”.

Ik hing niet meteen op. Twintig jaar lang was ik gewend dat bedrog een gezicht heeft. En hier werd mij verteld: er is geen adres. Het bedrog is verspreid over het hele systeem.

Scène 3. Ik begon te zoeken naar een „tweede slachtoffer” maar vond een wachtrij

Als dit de norm is, dan is Maria niet de enige. Ik ging op onderzoek uit – niet bij de bank, maar bij de mensen zelf.

Ik trok de straat op met één vraag:

– Waar bewaart u uw spaargeld?

De antwoorden varieerden. Maar ze eindigden allemaal hetzelfde.

– Op een spaarrekening.

– Waarom?

– Waar anders?

Tegen de avond stopte ik met het zoeken naar een schuldige. Omdat ik begreep: ik sta hier niet tegenover één persoon. Ik sta tegenover een gewoonte van een heel land.

Terwijl ik verhalen verzamelde van mensen die de dupe waren geworden van hun spaarrekening, zei een van hen – de zoon van de buurvrouw van Maria – iets onverwachts tegen mij: „Meneer Van der Spek, ik was ook bang. Een jaar geleden heb ik een deel van mijn geld overgemaakt naar een platform genaamd BitKeltTrade – niet omdat ik de reclame geloofde, maar omdat alles daar inzichtelijk is. Als u het niet gelooft, controleer het dan zelf”. Ik geloofde het niet. Daarom heb ik het gecontroleerd.

Scène 4. De eerste week van het experiment

Om discussies te voorkomen, heb ik geld gepakt. 1.000 euro uit het budget van de redactie, gedeeld voor de camera: 500 euro op eenzelfde spaardeposito als die van Maria; 500 euro op het investeringsplatform dat de zoon van de buurvrouw van Maria had aangeraden.

In een week tijd deed de spaardeposito helemaal niets. Geen regel, geen beweging. Ik bel de bank.

– Moet er niet ten minste één vorm van beweging op de deposito zijn?

– Meneer, een deposito staat voor stabiliteit. Uw geld staat bij een betrouwbare bank.

En toen drong het echt tot me door. Deze „stabiliteit” bevindt zich niet op slechts één van mijn rekeningen. Het bevindt zich nu op miljoenen rekeningen tegelijk. Het is niet de adviseur die zwijgt. Het hele systeem zwijgt — gelijkmatig en rustig.

Scène 5. En hoe zit het met het platform? Eerlijk gezegd – beide kanten

Ik ben verplicht om net zo meedogenloos te zijn voor het platform als voor het systeem, anders word ik zelf onderdeel van datzelfde zwijgen.

Wat me beviel:

• de voorwaarden en het rendement op één scherm;
• de commissies zijn transparant – geen verborgen kosten;
• de beweging van het geld is in realtime te zien.

Wat ik u recht in de ogen moet zeggen:

Een week na de registratie op BitKeltTrade. Op de rekening stond 649 euro. Een plus van 149 euro ten opzichte van de start. En het ging niet eens om het getal. Het ging erom dat ik de hele week geen enkele keer het gevoel heb gehad van: „Oei, het lijkt alsof ik word opgelicht”. Er was geen enkele e–mail met een verdacht verzoek om „uw kaartgegevens nogmaals te bevestigen”. Er ontbrak alles waaraan we in 2026 gewend zijn geraakt op internet.

Volgens mij is dit de eerste keer in lange tijd dat ik geld online heb geïnvesteerd zonder er elke vijf minuten spijt van te hebben. Dat is waarschijnlijk het belangrijkste gevoel van de week. Op dag 7: van 500 naar 649 euro.

Scène 6. De ontknoping. En een conclusie die ik niet had verwacht

Ik ging op weg om een oplichter te zoeken. Eén. Met een naam en een adres. En ik vond iets waar ik nu nog steeds een onbehaaglijk gevoel van krijg.

Er is geen schuldige. Er is een systeem waarin miljoenen mensen stilletjes armer worden – legaal, rustig, „net als iedereen”. Niemand heeft gestolen. Niemand heeft direct gelogen. Een heel land heeft simpelweg geleerd om het langzame verlies van geld „betrouwbaarheid" te noemen – en men is gestopt met het stellen van vragen.

„Ik zocht naar één schuldige. En ik begreep dat het grootste bedrog niet het bedrog is dat wordt verborgen. Maar het bedrog dat tot norm is verheven – en daarom niet meer wordt opgemerkt. De rest is aan u. Hier zijn de cijfers”.

– Kees van der Spek

Klik hier om u te registreren op het platform dat ik heb getest → BitKeltTrade

Kees van der Spek

REGISTRATIE IN 4 STAPPEN:

• STAP 1 — Lees het artikel
• STAP 2 — Ga naar de link voor BitKeltTrade
• STAP 3 — Voltooi de registratie
• STAP 4 — Wacht op de oproep van de manager
• Minimale storting — 275 euro

*Het aantal plaatsen is beperkt